Helemaal van mij alleen!

Yes. Groot nieuws! Nee, ik ben niet zwanger (ik ben een one-kid-mom, remember). Nee, er ligt nog geen trouwdatum vast (geen nood – als dat OOIT zover komt, geef ik een luide gil).

Vanaf nu heb ik een domeinnaam, helemaal exclusief en alleen van mij! Ha!
Op aanraden van non blondie/bestie/mentor Wandernan en anderen. Omdat ik wil blijven bloggen. Omdat het er veel chiquer uitziet. Tikkeltje profi ook.

Ik blijf vasthouden aan Hoofdstuk 3. Zoals te lezen in mijn ‘Over mij’, heeft die 3 niets te maken met mijn gezegende 30+ leeftijd. En zelfs als het wel zo zou zijn, heb ik nog 7.5 jaar vooraleer hoofdstuk 4 eraan komt 😉

Concreet: please my fellow followers, follow me naar het nieuwe adres: http://www.hoofdstukdrie.be.
Ik verwelkom jullie met open armen, uiteraard. Met een nieuw thema enal.
ASTEMBLIEFT! 😀

Voor degenen die mij volgen op Bloglovin’ is de overstap in orde, die hoeven niets te doen. Mijn Instagrampagina blijft gewoon dezelfde. Mijn Facebookpagina (die al bestond), blijft gewoon bestaan. Hoe het met WordPress-volgers zit weet ik (nog) niet precies, misschien moeten jullie een nieuwe manier zoeken om mij te volgen.

Hopelijk tot snel!

Handtek

P.S. Dit quasi-onleesbare handtekeningetje lijkt in de verste verte niet op mijn handschrift, maar is een tipje van de nieuwe-thema-sluier  😉

 

Advertenties

10 dingen die je nog niet wist over mij #1

Ik las al gelijkaardige dingen bij Kelly, en onlangs ook bij Samaja en Evi.
Een grappige, toffe manier om wat meer over onszelf als blogsters te weten te komen.

10 dingen die je nog niet wist – of verwachtte – over mij.

  1. Ik ben iemand die mijn slaap nodig heeft, maar als er nog eens een stapje in de wereld wordt gezet, blijft plakken tot half 7 ’s ochtends. (En dat 2 dagen bekoopt. Maar dat zijn details.)
  1. Ik hou van chocolade (melk en witte) maar je kan mij in de verste verte NIET plezieren met chocolade-ijs of chocolademousse. Ik ben nochtans een zoetebek (ja, als diabeet niet altijd even handig).
  1. Mijn insulinepomp ‘verstop’ ik tussen mijn boobies. Hangt aan mijn beha met haar klepje vast. Niemand ziet dat, weet dat. Buiten jullie, nu. Ahem. 😀
  1. Ik heb een hekel aan zonnebrillen dragen als het warm weer is. Ik zal op zo’n moment ook niet gauw mijn gewone bril dragen, maar voor lenzen kiezen. Dat schuift allemaal veel te fel van mijn neus bij warm weer (en ne zweetneus).
  1. Mijn kleerkast bestaat voor 60% uit zwart. Ik ben iemand die een mooi topje ziet hangen in de winkel en zich onmiddellijk afvraagt “zouden ze dat ook hebben in het zwart?”. Ik geef toe dat het de laatste jaren al gebeterd is (ik sta wel degelijk ook met sommige kleurtjes) en dat ik er probeer op te letten. Maar niet altijd even makkelijk. Bij la nonna hetzelfde verhaal trouwens.
    Oh my goood, i’m turning into my mom!
  1. Mijn grote droom was vroeger om zangeres te worden. Ik hield van zingen en dansen. Ik hou nog steeds van zingen, maar zing zo vals als een kat. (houdt mij niet tegen in de auto anders). Van dansen minder dan vroeger. Alleen op die stapkes-in-de-wereld-nachten.
  1. Ik was/ben fan van Soulsister. Paul Michiels is van Heist-op-den-Berg. Pollepap, in de volksmond. Ik groeide er mee op, en heb hun theatertour-concert aangevinkt voor volgend seizoen.
  1. Ik ben blij met ons luxe-gelijkvloers-appartement-van-145-vierkante-meter-met-tuin, maar droom soms toch over een huisje.
  1. Ik keek vroeger naar Melrose Place, samen met la nonna. Terwijl ik voor zo’n ‘volwassen serie’ eigenlijk nog veel te jong was. Hihi.
  1. Ik haat sneeuw in de winter. Dat is de laatste jaren zo ontwikkeld. Sinds ik met de auto rij.
    Ik ben ook een koukleum. Sums it up pretty well.

Hard Hart.

Na Cécile, las ik onlangs ook Hard Hart van Ish Aït Hamou.
Ik had de Flair-met-pocketversie-van-5-euro gekocht 🙂

Het verhaal gaat over de jonge Tom, die het ouderlijk huis verlaat om in Boston te gaan studeren. Tijdens zijn studies ontmoet hij verschillende personages en komt in de ban van zijn bloedmooie studiegenote Rachella. Tom durft haar niet aan te spreken en verliest zich in dagdromen. Daarbuiten krijgt hij af te rekenen met onverklaarbare woedeaanvallen waarin hij het contact met de werkelijkheid compleet verliest. Wanneer Rachella een moeilijke periode doormaakt, blijkt hij de juiste man op de juiste plaats. Wordt zijn liefde voor Rachella zijn redding of zijn ondergang?

Afstandelijkheid, wrok, verdriet, duisternis, liefde… Al deze (en andere) emoties komen op je af in de debuutroman van Ish. Hard Hart doet nadenken over fundamentele zaken die je in het dagelijkse leven tegenkomt.

 

9789022328965.jpg
De cover – naar de hand van Arne Quinze

Het verhaal leest vlot. Ik zat er helemaal in. Maar dan de ontknoping.
Het is een einde waar je even van moet bekomen (geen spoilers!) en ik vond het ietwat teleurstellend.
Teleurstellend is niet het juiste woord. Ik was overdonderd. Ik zag zulk einde niet aankomen. En het maakt het verhaal nog even mooi, maar ik werd er ook een tikkeltje boos van.
Dit slaagt op niets, ik weet het. Je moet het boek lezen om me te begrijpen.

Niettegenstaande ben ik fan van de schrijfstijl van Ish. Zowel in dit boek, als in Cécile.
Hij schrijft levendige verhalen, precies of je bent er zelf bij. En zo hoort het ook.

“Het is haast opvallend te noemen dat een dans icoon zich waagt aan het schrijven van een roman en toch is de bestseller status van ‘Hard Hart’ niet alleen te danken aan de populariteit van Ish en ‘So You Think You Can Dance’. Hard Hart is een sterk debuut, het leest vlot en houdt je als lezer helemaal vast tot het einde. Zet je wel schrap voor de ontknoping, want die hakt er stevig in.” – Pieter Aspe

Ish, blijven schrijven. Ik ben fan!

 

Bye bye may.

Maandelijks rubriekje: checkskes!

Yay

  • Veel verplichte en genomen verlofdagen.
  • Toch een beetje mooi weer aan het begin van de maand. Hello summer!
    En toen hadden we ook net enkele van die verlofdagen, perfect timing.
    Alsook de eerste BBQ van het jaar, jeuj!
  • Sandaaltjes gevonden voor miss M! Grappig: dezelfde als een jaar geleden, maar dan een ander kleurtje – en een schoenmaat of 3 groter.
  • De vrijgezellenavond van een ex-middelbaar-en-bff-klasgenoot! We deden een veganistische kookworkshop. Niet slecht, maar ik word niet veganistisch, neen. 🙂
  • Het laten maken van een bruidsmeisjeskleed. Iets unieks, zo een op-maat-gemaakt-kleedje. Zeg maar kleed, in’t lang zwart met (koraal)roze lintje.
  • De trouwdag van meti: zaterdag 28 mei. Zalig mooi weer, geen onweer gezien.
    We zagen er allemaal pico bello uit, mooie viering, het was een goei feestje. Zit nog in de beentjes en het lijf  😉 En hoe zalig schattig mooi verliefd zagen zien die twee er toch altijd uit!
  • Miss M die voor de trouw dan mee ‘moest’ in de aparte auto cabrio met meti. Wij dachten niet dat ze dat spontaan zou doen. Wél dus. En fier dat ze was!
  • De more healthy lifestyle en crunches. Nee ik heb niet het gevoel dat mijn buik platter wordt, maar wel meer energie en ben – heul – trots op mezelf. *vuistje*

 

Er zijn nog wel wat  Yay’s, die te maken hebben met de toffe trouw van meti.
Maar ik ga niet spammen 😉

 

Nay

  • Veel hypo’s (te lage suikerwaardes) wegens gezonder eten. Met de endocrinoloog gemaild en basalen wat verlaagd. Wat op zich dan weer een YAY is, want wil zeggen dat ik minder insuline nodig heb.
    Basalen, que? Het basaal is de ‘basis’ insuline ingesteld in mijn insulinepomp en aangepast aan mijn lichaam en stofwisseling. Zoiets. In mensentaal.
  • Veel beloftes gekregen, blijkbaar zever in pakskes. Wijd ik niet over uit. Maar ik ben teleurgesteld. Niet boos, teleurgesteld (wat érger is).
  • Dat het bruidsmeisjeskleed zo’n 4x moest hermaakt worden. En dus de nodige stress mee bracht, zowel bij onszelf als bij de bruid. Eheh. Uiteindelijke resultaat was perfectie  ❤
  • De kuren van de mini, sinds ze naar school gaat. Slaan (op de muur, op de kast, 1 keer op la nonna – gelukkig dat laatste maar 1 keer). En het uithangen. Ja, dat is ook de leeftijd en ja, ze ziet nu andere dingen op school. Maar soms heeeeel vermoeiend. Al heeft dat er waarschijnlijk ook mee te maken dat mijn eigen lontje soms niet lang genoeg is. Wops.
  • Dat het sinds zondag verschrikkelijk *tuut*weer is. Word ik echt depri van. Meh.
  • Dat het Lief goed ziek werd op de trouwfeest van meti. In de namiddag alles ok, vlak voor het avondfeest lijkbleek, misselijk (ja – dat ook). Hij naar huis met onze auto, ik per taxi tot aan la nonna’s auto (babysit van dienst), dan met la nonna’s auto verder naar huis. Kleine bummer.
    Maar ik heb dan wel eens met ander venten gedanst, zoals den bruidegom. 

Living – more – healthy: so far so good.

Hoe gaat dat totnogtoe? Wel, lekker! Zowel letterlijk als figuurlijk.
Ik heb de laatste 2 weken weinig gezondigd. (met uitzondering van een Australian ijsje – of 2)

Het Lief had vorige week heel lief de oven opgezet voor een croissantje,
en ik heb vriendelijk bedankt. True story.

Wat eet ik dan zoal?

For breakfast.

Groene smoothies.
Ik dacht: boerenkool of spinazie in een smoothie, whut? Maar dat smaak je niet. Overheersende smaak blijft het vers hand(!)geperst sinaassap. En een groene smoothie is ‘vullender’ dan ik dacht. Top!

Havermoutmuffins.
Die maakte ik vorig weekend voor het eerst. Zélf.
2 muffins for breakfast en ik kan met gemak ‘overleven’ tot de middag.

Griekse yoghurt.
Ok, minpuntje: het is volle yoghurt. Wist ik tot voor kort niet. Maar: het is yoghurt, geen croissant. Toch? Een potje Griekse yoghurt met wat aardbeien, eventueel wat honing/wat nootjes.
Ook vullender dan gedacht. Als ik een ander yoghurtje eet, gegarandeerd een uur later opnieuw een hongergevoel. Hiermee niet. Win!

Overnight Oats.
In het algemeen ben was ik niet zo’n havermoutfan, maar ik kan het steeds meer appreciëren.
Gezonder dan muesli, weinig calorieën.
Ik vind het lekkerder als ‘papje’, dan gewoon overgoten met koude melk/yoghurt.
Overnight Oats it is. ’s Avonds in een kommetje/glas/mason jar met wat melk/yoghurt erover.
’s ochtends uit de frigo, wat fruit erbij. Lekker, vullend en gezond.

Ik eet veel aardbeien. Echt, véél aardbeien. Ik hou van aardbeien.
En een portie van 100g bevat amper 29 kcal.

 

Lees verder

One-kid-mom.

Fo’ sure! Ik ben een one-kid-mom. Ik ben ook een one-kid-daughter.
Maar dat is niet de reden.

Was ik verwend? Neen.
Ja, mijn ouders deden doen alles voor mij, nu nog. Ik kan voor àl-les op la nonna rekenen. Alles.
Maar dat wil niet zeggen dat ik alles mocht en kreeg en mee wegkwam.
Ik kreeg ook serieus onder mijn vijs als ik het aan het uithangen was. Als ik iets wou, moest ik dat ‘verdienen’. Niet zomaar met mijn vingers knippen. Enig kind ≠ verwend kind.

Wou/wil ik daarom niet meer kinderen? Neen.
Voor we aan de hele zwangerschaps-trammelam(*) begonnen, hadden we voor onszelf uitgemaakt dat 1 kindje ‘genoeg’ was. Klinkt zo fout, ‘genoeg’. Precies of ge den overschot kunt terugbrengen. Soit, ge bent mee.  Lees verder

Instagram Tag.

Ik zag deze tag hier en daar al passeren, en net ook bij Annabel Rianne.
Ik hou van Instagram. Van een stukje mezelf in foto’s.
Misschien niet altijd met het gehoopte aantal vind-ik-leuks. Maar hoeft niet. Als ik er zelf maar gelukkig van word, ha!  Bij deze: een overzichtje 😉

Wat is je allerlaatst geplaatste foto op Instagram?

Food. Uiteraard.
Ik bestelde voor het eerst een Smartmat-pakket, en daar hebben we vorige week van gesmuld.

 

IMG_20160512_182117.jpg

Snelle rode curry met kip, jonge wortelen en paksoi

Lees verder